روح اصیل تهران قدیم در کافه رستوران و گالری «منزل بهرامی»
کافه رستوران و گالری «منزل بهرامی» واقع در خیابان نوفل لوشاتوی تهران (در مجاورت سفارتهای فرانسه، ایتالیا، واتیکان و …)، نمادی از کافه مد ایران است که به زودی همکاری گستردهای را با پایگاه خبری صنعت مد جهت برگزاری برنامههای اصیل و نوآور آغاز خواهد کرد. پایگاه خبری صنعت مد از علاقمندان به فرهنگ غنی و والای ایرانی جهت بازدید دعوت به عمل میآورد. در ادامه، تاریخچه این مکان ارزشمند به نظر خوانندگان ارجمند میرسد.
به گزارش پایگاه خبری صنعت مد، منزل بهرامی به یادگار از اواخر قاجاریه و اوایل پهلوی به میرزا محمود بهرامی، ملقب به منشیباشی، تعلق داشت. محمود بهرامی فرزند میرزا احمد (عمادالممالک ) و ستاره خانم خمسه، سال ۱۲۵۸ خورشیدی در تهران به دنیا آمد.
او پس از اتمام تحصیلات به استخدام تشکیلات نظمیه درآمد . سالها منشی رضاشاه بود و مدتی نیز معاونت وزارت دادگستری را برعهده داشت.
منشیباشی که از سرمایهداران نیکوکار و صاحب منصبان خوشنام بود، با خرید دو قواره زمین در اراضی قاسمآباد (محدودۀ تهران نو و خیابان دماوند امروزی) تصمیم به احداث بیمارستانی برای درمان کودکان گرفت و بخش عمدهای از ساختمان بیمارستان در زمان حیاتش تکمیل شد.
محمود بهرامی سال ۱۳۳۳ خورشیدی در سن ۷۵ سالگی در تهران درگذشت و در آرامگاه خانوادگی در امامزاده عبدالله شهر ری به خاک سپرده شد.قبل از وفات وصیت کرد تا برادرش، سرهنگ یوسف بهرامی، ساخت بیمارستان را به سرانجام برساند.
عملیات احداث بیمارستان بهرامی در سال ۱۳۳۵ خورشیدی به پایان رسید و فعالیت آن از سال ۱۳۳۷ آغاز شد و تا به امروز ادامه دارد. سرهنگ یوسف بهرامی، منزل بهرامی و سایر املاک وی را وقف بیمارستان کرد تا از محل درآمدشان، هزینههای نگهداری بیمارستان تأمین شود.
مرمت و احیاء عمارت منزل بهرامی، به اراده تولیت موقوفه طی پنج سال توسط شرکت صاحب آباد پرتو انجام شد. در سال ۱۳۹۷ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید و در تابستان ۱۴۰۳ به شکل کافهرستوران و گالری به بهرهبرداری رسید.
این مجموعه در فضایی وسیع و مشجر مشتمل بر کافه و رستوران (هم در فضای سالن و هم در فضای باز)، آرتگالری، شیرینیفروشی، کارگاه پارچهبافی، سالن مراسم و گلخانه است. مدیریت کافه و رستوران این مجموعه مانند گروه مرمت و بازسازی آن به یکی از خوشنامترین تیم صنف کافه و رستوران واگذار شد تا در ارائۀ خدمات همواره بهترین کیفیت و منحصر به فرد بودن را مدنظر داشته باشد.
طراحی داخلی این مجموعه نیز در راستای شکل مرمت و بازسازی آن روح اصیل تهران قدیم را بازتاب میدهد تا حضور در این مکان خاطرهای ماندگار برای شما رقم بزند. این مجموعه بینظیر در خیابان نوفل لوشاتوی تهران واقع شده و طی روز میزبان مشتریان رستوران و کافه و بازدیدکنندگان گالری است.
English:
A Distinct Place on Tehran’s Rue de Neauphle-le-Château:
The Authentic Spirit of Old Tehran at “Bahrami House” Café Restaurant and Gallery
- Manzel-e Bahrami (Bahrami House), a legacy dating back to the late Qajar and early Pahlavi eras, belonged to Mirza Mahmoud Bahrami, known as Monshi-Bashi. Mahmoud Bahrami, the son of Mirza Ahmad (Emad-ol-Mamalek) and Setareh Khanom Khamseh, was born in Tehran in 1258 SH (1879).
- After completing his education, he joined the Police Force. He served as the secretary to Reza Shah for many years and also held the position of Deputy Minister of Justice for some time. Monshi-Bashi, who was a benevolent philanthropist and a reputable official, decided to establish a hospital for the treatment of children by purchasing two plots of land in the Qasem-Abad district (the area known today as Tehran-e-Now and Damavand Street). A major portion of the hospital building was completed during his lifetime.
- Mahmoud Bahrami passed away in Tehran in 1333 SH (1954) at the age of 75 and was laid to rest in his family tomb in Imamzadeh Abdollah, Shahr-e Ray. Before his death, he willed that his brother, Colonel Yousef Bahrami, should bring the hospital’s construction to completion.
- The construction of Bahrami Hospital was finished in 1335 SH (1956), and it began operations in 1337 SH (1958), continuing to this day. Colonel Yousef Bahrami endowed Manzel-e Bahrami and his other properties to the hospital so that their income would fund the hospital’s maintenance costs.
- The restoration and revival of the Manzel-e Bahrami mansion were carried out by the Saheb Abad Parto Company over five years, per the will of the endowment trustee. In 1397 SH (2018), it was registered as a National Heritage site, and in the summer of 1403 SH (2024), it was inaugurated as a café-restaurant and gallery.
- This complex, set in a spacious, wooded area, includes a café and restaurant (in both indoor and outdoor spaces), an art gallery, a confectionery, a textile weaving workshop, a ceremonial hall, and a greenhouse. The management of the café and restaurant, like the restoration and renovation team, was entrusted to one of the most reputable teams in the industry to ensure that service always prioritizes the highest quality and uniqueness.
- The interior design of this complex also reflects the authentic spirit of old Tehran, consistent with its restoration and renovation style, ensuring that your presence in this place creates a lasting memory. This unique complex is located on Tehran’s Rue de Neauphle-le-Château and hosts restaurant and café patrons as well as gallery visitors throughout the day.
Francais:
Un lieu distinctif sur la rue de Neauphle-le-Château à Téhéran :
L’esprit authentique du vieux Téhéran au café-restaurant et galerie « Maison de Bahrami »
- Manzel-e Bahrami (la demeure Bahrami), un héritage datant de la fin de l’époque Qadjar et du début de l’époque Pahlavi, appartenait à Mirza Mahmoud Bahrami, surnommé Monshi-Bashi. Mahmoud Bahrami, fils de Mirza Ahmad (Emad-ol-Mamalek) et de Setareh Khanom Khamseh, est né à Téhéran en 1258 SH (1879).
- Après avoir terminé ses études, il est entré au service de la police. Il fut pendant de nombreuses années le secrétaire de Reza Shah et occupa également le poste de vice-ministre de la Justice. Monshi-Bashi, philanthrope bienveillant et haut fonctionnaire réputé, décida de construire un hôpital pour le traitement des enfants en achetant deux parcelles de terrain dans le quartier de Qasem-Abad (la zone actuelle de Téhéran-e-Now et de la rue Damavand). Une partie majeure du bâtiment de l’hôpital fut achevée de son vivant.
- Mahmoud Bahrami est décédé à Téhéran en 1333 SH (1954) à l’âge de 75 ans et a été inhumé dans le tombeau familial à l’Imamzadeh Abdollah, à Shahr-e Ray. Avant sa mort, il a laissé comme testament à son frère, le colonel Yousef Bahrami, la mission de mener à bien la construction de l’hôpital.
- Les travaux de construction de l’hôpital Bahrami se sont terminés en 1335 SH (1956) et ses activités ont débuté en 1337 SH (1958), se poursuivant jusqu’à ce jour. Le colonel Yousef Bahrami a fait don de Manzel-e Bahrami et de ses autres propriétés à l’hôpital afin que leurs revenus financent les frais d’entretien de l’établissement.
- La restauration et la réhabilitation du manoir Manzel-e Bahrami ont été réalisées sur une période de cinq ans par la société Saheb Abad Parto, selon la volonté du curateur de la dotation. En 1397 SH (2018), il a été inscrit sur la liste du patrimoine national et, à l’été 1403 SH (2024), il a été inauguré sous forme de café-restaurant et de galerie.
- Ce complexe, situé dans un espace vaste et arboré, comprend un café et un restaurant (à la fois dans la salle intérieure et en plein air), une galerie d’art, une confiserie, un atelier de tissage, une salle de réception et une serre. La gestion du café et du restaurant de ce complexe, tout comme son équipe de restauration et de rénovation, a été confiée à l’une des équipes les plus réputées du secteur afin de garantir une prestation alliant toujours la meilleure qualité à un caractère unique.
- Le design intérieur du complexe reflète, en cohérence avec le style de sa restauration et de sa rénovation, l’esprit authentique du vieux Téhéran, afin que votre présence en ce lieu laisse en vous un souvenir impérissable. Ce complexe unique est situé sur la rue de Neauphle-le-Château à Téhéran et accueille tout au long de la journée les clients du café et du restaurant ainsi que les visiteurs de la galerie.
آیا این نوشته برایتان مفید بود؟
